Ik lig in bed en ik schrik, er klinkt een eigenaardig geluid om me heen. Het lijkt wel x91nietsx92, iets wat ik al 2,5 maand niet heb gehoord. Het geluid van ultieme rust, vredige stilte. Ik probeer te luisteren of ik ergens van ver een geluid kan bespeuren, mijn oren spitsen zich, ik wacht een aantal seconden maar het is tevergeefs. Ik open mijn ogen en alles is donker, ik zoek naar mijn bedlampje maar het hangt niet op de gebruikelijke plek. Alles voelt anders, waar ben ik in godsnaam beland?

Ik zoek verder met mijn handen en voel een lamp, ik maak de lamp aan en verstijf. Dit is mijn bed, niet op KAF maar echt mxedjn bed. Ik zucht en adem diep in, alles ruikt hier anders, helderder.

Plotseling gaat mijn wekker en schrik ik xe9cht wakker. Kut, weer een dag in dit godvergeten land. Ik verwerp mijn gedachten en besef me dat ik droomde. Ik kijk op de klok en hervat mijn dagelijkse ritueel. Eerst ga ik rechtop zitten en voel me verward, ik kijk versufd om me heen en voel dat ik nog niet helemaal wakker ben. Even een minuutje wachten tot ik mijn evenwicht heb hervonden. Okxe9, ik ben er klaar voor. Ik sla het deken van me afx85 en sla het dan weer snel over mezelf heen. Gatver, het is weer koud hier. Gelukkig heb ik mijn t-shirt naast mx92n bed liggen, bovenop mijn coltrui. Half onder de dekens trek ik mx92n t-shirt en trui aan, alvorens ik er onderuit durf te komen. Ik sta op en ril, de kou beslaat mijn benen en ik voel kippenvel opzetten. Snel grijp ik mijn broek en sokken en trek die aan. Oh, ik ben zo toe aan vakantiex85 Ik zoek mijn schoenen, ik kan niet kiezen. Trek ik mijn zwarte of mijn desert kisten aan? Toch maar de zwarte, die zitten warmer en comfortabeler. Daarna pak ik mijn toilettas en een de handdoek die zoals gewoonlijk aan het haakje van mijn kast hangt. Ik loop naar buiten en knijp mx92n ogen snel toe, ik word verblind door het heldere licht in de ochtend. Als ik uitadem zie ik een wolkje uit mx92n mond komen, volgens mij vriest het. Ik versnel mijn pas en loop naar de douchecontainers. Daar zie ik mijn kamergenootje staan en een andere collega. We begroeten elkaarx85

De dag is weer begonnen, dit is alweer de 75^ste dag hier op KAF.

De nachten zijn koud, zo tot rond het vriespunt. Overdag begint het steeds warmer te worden, zo liepen we vorige week nog te klagen dat het toch wel fris was, nu is het overdag alweer ruim 20 graden en genieten stilletjes met volle teugen van het prachtige weer hier. Het is zo anders dan in Nederland. De nachten koud, de dagen warm. Eigenlijk is het zo vervelend nog niet om die verschrikkelijke Nederlandse winterse kou over te slaan. Ik denk dat ik in Maart dit weer gewoon lekker meeneem naar Nederland, het stof laat ik wel gewoon hier, dat heb ik nou wel gezien.

sx92Middags is het rustig, ik loop naar ons zonneterras en ga rustig zitten. Ik kijk naar de stand van de zon en verplaats de stoel precies de goede richting uit. Daar staat een leeg munitiekistje, die kan mooi fungeren als voetensteun. Ik plaats de kist voor mijn stoel en ga lekker onderuit zitten met mx92n voeten op het kistje. Ik rol de mouwen van mx92n t-shirt een stukje op, sluit mijn ogen en voel de zon mijn huid opwarmen. Mijn mondhoeken trekken een klein beetje omhoog en ik voel dat ik glimlach. We zijn alweer ruim over de helft, hoe zou het zijn om straks weer thuis te komen? Deze periode is zo snel voorbij gegaan, het kan vanaf nu alleen maar sneller gaan. Wanneer we thuis komen is vooralsnog niet helemaal duidelijk, maar uitgaande van de oorspronkelijke datum zijn er nog bijna 62 dagen in het verschiet, twee maanden dus. Twee maanden totdat ik de Nederlandse frisse lucht weer kan inademen. Twee maanden totdat het vliegtuig de grond raakt en ik begroet ga worden op Eindhoven, ik voel nu al bijna hoe fijn dat moet zijn.

Maar voor nu hou ik mijn ogen nog even gesloten, hier is het tenslotte fijn 20 graden en bij jullie niet. Geloof me jongens, het kan veel slechter dan dit. Het enige dat ik nog mis, is een lekkere cocktail jullie om me heen.

Nog eventjes volhouden!